Sailing Sjaakie's Weblog

Koken is makkelijker dan op de boot

Niet meer op de boot wonen heeft zo z'n voordelen. Ik heb een grote koelkast ter beschikking, een grote diepvries, warm en koud stromend water zonder beperkingen en wat meer ruimte dan op de boot. Ook hoef ik niet meer op de watertaxi te wachten telkens als ik even een boodschap wil doen of iets dergelijks. 

Dit maakt het allemaal een stuk makkelijker en leuker om voor mezelf en anderen te koken. Het is ook wat makkelijker om mensen thuis uit te nodigen voor bv. een BBQ. Vorige week waren John en Jill, een stel Australische zeil vrienden op bezoek. Ook Adam en Rob die hier in huis wonen waren aanwezig. John en Jill hadden vers gevangen red snaper voor op de grill bij zich en ik had worstjes en als grote attractie dancing chicken. Dit is een hele kip, gekruid en zittend op een geopend bierblikje. De kip wordt van binnenuit gestoomd met het bier. Na anderhalf uur op de BBQ rook de kip verrukkelijk. Helaas bleek toen we de kip wilde eten dat ik de verkeerde kip had gekocht. De kippepoten en vleugels waren niet te eten. Het leek wel rubber zo taai. Het bleek een overjarige soepkip met maximale vlieguren te zijn die een aantal uur in water gekookt dient te worden. Het borstvlees was wel eetbaar. Dit smaakte in elk geval goed ook al was het niet het meest malse kippevlees dat ik ooit heb gegeten. Dit moet ik nog maar eens over doen met een goede braadkip. Gelukkig hadden we meer dan voldoende andere gerechten om met z'n alle genoeg te eten te hebben.

Een paar dagen later nodigde Adam, als tegenprestatie, Rob en mij uit om bij hem een seafood boil te komen eten. Hij was 's morgens naar de vismarkt geweest om verse kreeftenstaarten, garnalen en clamps te kopen. Dit alles ging samen met een hoop verse groenten in een groete pan en werd heerlijk gestoomd in witte wijn. De dag erna hebben we van de resten nog heerlijke vissoep gemaakt.

Een paar dagen geleden heb ik heerlijke verse franse uiensoep gemaakt. Een hele ketel vol. Na twee dagen uiensoep eten liggen er nu nog drie porties in de diepvries. Op een boot wonen is geweldig maar het heeft ook een aantal beperkingen. En de voordelen van aan land wonen bevallen me momenteel prima. Ook al betekent dat aan land wonen hier in de jungle van Cero Ancon, dat er ook af en toe ongenode gasten rond het huis kruipen. Vanmiddag na een hevige regenbui kroop er een grote boa door onze tuin op weg naar de tuin van de buren. Op de foto probeert de buurvrouw de slang met een grote stok terug te dirigeren de jungle in waar hij vandaan kwam. In elk geval weg van haar huis :-)

Terug naar boven

Bijna een maand geleden.......

.........Sinds ik de laatste keer een berichtje op de site heb gezet. Ik zou me bijna gaan schamen. Heel veel mensen hebben de afgelopen weken op verschillende manieren laten weten dat het nu toch echt wel weer eens tijd wordt voor een update van de site. Blijkbaar wordt er toch nog volop meegelezen, ik ben diep ontroerd.

Verschillende mensen begonnen zich zelfs een beetje ongerust te maken. Hiervoor is echter geen reden. Alles gaat goed met me. De laatste weken, sinds de terugkomst van de Bahamas was ik echter wel een beetje depri. De trip naar de Bahamas was zo'n fantastische ervaring en de terugkomst in Panama viel me een beetje koud op mijn dak. Het regenseizoen is inmiddels weer begonnen hier in Panama. En ondanks dat het helemaal niet koud is kan het wel regelmatig een aantal dagen grijs en grauw zijn. De eerste week na terugkomst was het zelfs de hele week nat en grijs. De eerste avond wilde mijn auto niet meer starten en er lag een belastingaangifte te wachten die nog moest worden gedaan. Allemaal zaken die mijn stemming er niet beter op maakten. Ik had door dit hele gedoe de laatste weken bijzonder weinig energie. Gelukkig lijkt hier nu een beetje verandering in te komen. Het is niet alle dagen regenachtig, er zijn zelfs een hoop hele zonnige, prachtige dagen. Het probleempje met het starten van de auto heb ik zelf weten op te sporen en opgelost. (Er was een slecht contact bij één van de relais). En ik ben volop bezig met mijn belastingaangifte en het een hoop rompslomp die hier bij komt kijken.

Ik heb me de laatste weken ook regelmatig afgevraagd of ik wel de juiste beslissing heb genomen om voorlopig hier in Panama te blijven en hier te gaan werken. Deze twijfel maakt me onzeker en daar wordt ik ook niet erg vrolijk van. Ik denk echter dat dit een beetje bij het veranderproces hoort. Ik heb deze beslissing genomen en het wordt tijd om me op te pakken en er het beste van te maken. Ik ben inmiddels aardig gesettled in mijn appartement en hiermee ben ik erg gelukkig. Er wonen in elk geval leuke mensen in de andere appartementen hier in het huis en ik geniet elke dag van de prachtige omgeving. Gisteren kwam buurman Adam even buurten. Hij heeft twee tamme aapjes. Deze heeft hij vier jaar geleden als jonge aapjes ergens in de jungle gered nadat ze hun moeder hadden verloren. Het is dezelfde soort aapjes als hier buiten in het wild leeft. Ze krijgen dan ook regelmatig bezoek van deze troep wilde aapjes. Deze komen hun soortgenoten bekijken die binnen achter de screens gezellig bij ons op tafel zitten :-)

Voor vandaag laat ik het hier even bij. Ik beloof dat ik niet zo lang zal wachten met het volgende bericht. Ik heb nog wat foto's van de Bahamas die ik in een fotoalbum op de site wil plaatsen. Volgende week moet ik wel ergens tijd vinden om de foto's te selecteren en er een album van te maken voor op de site.

Terug naar boven

Lyford cay marina

Even een paar foto's van Lyford cay marina. Gewoon omdat het hier zo Ongelooflijk mooi is. Dit alles heeft trouwens wel een aardig prijskaartje. Een nacht hier in de haven zou met mijn boot $180,- kosten ($5,25/ft). Kun je nagaan wat de grote jongens betalen!

De foto's van het zwemmen met de haaien en snorkelen in Thunderbold cave houden jullie nog even tegoed.

Alvast een paar foto's

Een dagje spelen rondom de Exumas

Eergisteren zijn we van Emerald bay marina naar Staniel cay gevaren. We zijn al vroeg vertrokken om rond de middag bij Staniel cay voor anker te gaan. Het was redelijk druk met boten die voor anker lagen. En dat is ook wel verklaarbaar. Het is een geweldige plek met een aantal interessante bezienswaardigheden. De Exumas, de eilanden groep waar Staniel cay deel van uit maakt zijn echt geweldig. De verschillende kleuren blauw van het water en de bijna wolkenloze lucht zijn echt magisch. 

Toen we eenmaal voor anker lagen werden de bijboot en de waterscooter te water gelaten. We blijven twee nachten hier liggen. We worden pas zondag avond in Nassau, in Lyford Marina verwacht. We hebben dus de hele zaterdag om wat uit te rusten van de trip, wat van de omgeving te zien en de wat met de bijboot en de waterscooter te spelen. De motoren van beide moeten af en toe draaien en het spelen is dus eigenlijk gewoon werken :-) Vrijdag middag zijn we eerst gaan reserveren voor het avondeten in Staniel cay marina. Na een paar pilsjes zijn we naar het strand bij de ankerplek gevaren. Dit eilandje werd ooit bewoond door één of andere drugbaron die varkens en kippen hield bij z'n huis. De drugsbaron is gearesteerd en inmiddels is het eilandje onbewoond. Maar de varkens en de kippen zijn achter gebleven. De varkens worden door mensen gevoerd. Meestal zijn ze op het strand te vinden. Ze zijn zo gewend om eten te krijgen van mensen die met een bootje naar het strand komen, dat ze vanaf het strand naar je boot toe komen zwemmen. Ik weet niet of het normaal is voor varkens om te zwemmen, maar deze varkens hebben er absoluut geen moeite mee om te zwemmen. Er rende ook nog een hele schare biggetjes rond op het strand. Het was echt geweldig om te zien.    

Na een gezellige vrijdag avond in de bar van Staniel cay marina, was het goed om zaterdag rustig te beginnen. Na een relaxte morgen met wat zwemmen in het glasheldere water bij de boot en wat rond scheuren op de waterscooter, zijn we'rond de middag naar Compass cay marina gevaren met de bijboot. Hier zwemmen tamme verpleegsterhaaien. Ze worden door de mensen van de marina gevoerd en je kunt met ze zwemmen en ze zelfs aanraken. Dit hebben we natuurlijk ook gedaan. Na deze geweldige ervaring was het tijd voor de volgende bezienswaardigheid: Thunderbold cave. Deze grot is bereikbaar via een ingang onder water. In 1964 zijn hier opnamen gemaakt voor de James band film, Thunderbold. Snorkelen in en rond deze grot was ook weer een onbeschrijfelijk mooie ervaring. 's Avonds hebben we aan boord gebbqt en na een fantastisch dinner hebben we de dag afgesloten met een nachtelijke zwempartij waarbij we het dak van de flybridge als duiktoren hebben gebruikt. Met bijna 10mtr hoog is dit een leuke sprong in het water. Leuk, drie volwassen kerels die als een stel kinderen over de boot rennen om nog een keer te springen.

En vandaag zijn we weer onderweg. Nu naar Lyford marina op het eiland New Providence. Van hieruit zal ik morgen terug vliegen naar Panama. Foto's volgen later als ik wat sneller internet heb.

Terug naar boven

 

Emerald bay marina

Na 6 dagen op zee liggen we nu weer rustig in een jachthaven. In Emerald bay marina op Great Exuma wel te verstaan. Na een paar ruige dagen op zee was de Rest Assured gepaneerd in een zout korst. Alles wat je maar aanraakte was zout. Tot aan het allerhoogste puntje boven op de de hoogste mast. Toen we aankwamen in de jachthaven was dan ook de eerste klus de boot afspoelen. We zijn met z'n vieren een kleine vijf uur bezig geweest de boot weer een beetje toonbaar te maken. En wat was ik blij dat we die grote blauwe boot, links aan de steiger niet hoefde te poetsen :-)

Na de grote schoonmaak zijn we de wal op gegaan voor een pilsje en wat te eten. Er is niet veel bijzonders te beleven hier rondom de jachthaven anders dan een bar van het resort met een geweldig uitzicht en aansluitend een diner in een lokale bar vijf minuten met een taxi hier vandaan. Na het eten waren we ook allemaal redelijk moe en voldaan. En dus zijn we ook maar braaf naar de boot terug gekeerd. Ik drink nog een laatste tequila als afzakkertje als ik dit berichtje tik en daarna gaan bij mij ook de oogjes dicht. Lekker om weer een volle nacht door te slapen zonder wacht.

Het is weer rustig aan boord

Na mijn wacht van gisternacht werd het, zoals verwacht iets rustiger aan boord. Ik heb in elk geval goed kunnen slapen. Wel heeft er nog de hele dag een stevige wind gestaan (30kn), maar de wind en de golven kwamen niet meer recht op de kop. Dit maakte het vandaag allemaal weer een stuk comfortabeler aan boord.

Momenteel varen we al tussen de eilanden en de cays van de Bahamas. Het maakt de navigatie wat interessanter. Morgen rond de middag verwachten we aan te komen in George town op het eiland Great Exuma. Hier zullen we inklaren en een nachtje blijven om overmorgen weer verder te varen richting Nassau op New Providence Island.

En toen was het gedaan met de rust

We hebben twee heel rustige dagen achter de rug. Maar aan het begin van de avond begon dit langzaam te veranderen. We varen richting de Windward Passage tussen Cuba en Haïti. De wind begon langzaam aan te trekken tot momenteel 25kn en deze stond weer eens recht op de kop. Tel daar een flinke stroming bij op die recht tegen de wind in gaat en je krijgt aardige golven.

Vanmiddag deden we nog 9 á 10 kn momenteel nog maar 5 á 6 kn. We hebben wat gas terug moeten nemen om het nog enigszins comfortabel te houden aan boord. Ook worden we door de golven flink afgeremd. De spray van de golven waait soms tot over de flybridge als we in een golf duiken.

Ik heb van 20.00u tot 23.30u proberen te slapen. Dit wilde echter niet zo heel goed lukken. De boot krijgt rake klappen van de golven met bijbehorend lawaai. Daarbij kwam ook nog eens dat ik soms gewichtloos boven m'n bed hing als we weer eens een golfdal indoken. De komende uren zal de stroming wel van richting veranderen. Ik hoop dat het daardoor weer wat rustiger wordt, zodat ik straks na mijn wacht wel wat kan slapen.

Nog wat indrukken vanaf de Rest Assured

Het is echt super relaxed aan boord. De zee is kalm en ondanks dat we een redelijk drukke vaarroute varen, zien we niet meer zo heel veel schepen. Er is dan ook niet zo heel veel spannends te melden. Het spannendste tijdens mijn wacht van afgelopen nacht was een grote regenbui die over kwam. Deze was al een tijdje duidelijk zichtbaar op de radar. Naast een hoop regen, die het zout van de boot spoelt, zat er ook nog aardig wat wind in de bui. Maar anders dan bij een zeilboot hoef ik me hier nu niet zoveel zorgen over te maken.

Vandaag hebben we twee keer beet gehad met vissen. Dat zorgt ook voor wat afwisseling. De eerste vis ging er vanmorgen met het aas vandoor en de tweede vis, aan het eind van de middag hebben we terug gezet in zee. Het was een mooie barracuda. Helaas is het niet veilig om deze te eten.

Verder wil ik nog één van de coole gadgets op de brug onder de aandacht brengen: de FLIR. Dit is een infrarood camera die boven op de boot is geïnstalleerd. Deze is vanaf de brug te bedienen en hiermee kun je rondom de boot kijken. En 's nachts geeft deze net zo'n helder beeld als overdag! Niet dat er momenteel iets te zien valt, maar het blijft natuurlijk wel een mooi speeltje. En omdat er op de FLIR niets te zien valt zap ik nu maar weer verder naar de satelliet tv. Misschien dat er op CNN of Discovery chanel meer te zien is.

Op weg naar de bahamas

De eertse vierentwintig uur op weg naar de Bahamas vanaf Colon, Panama zitten erop. Het was met name de eerste 100 Nm best wel een onrustige zeegang. We hebben de wind recht op de kop en er was een redelijk rommelige kruiszee. De bewegingen van de "rest Assured" zijn heel anders dan van mijn bescheiden " Tin Hau". De "rest Assured" heeft grote stablisatoren waardoor de boot bijna niet rolt, maar de stampende beweging die blijft. De stampende beweging is door de lengte van de boot wel een stuk trager dan op de "Tin Hau" het geval zou zijn. Ik moest even wennen aan de bewegingen van de boot. In het stuurhuis met uitzicht op de horizon ging het wel goed. Maar het wachtlopen houdt ook in dat er 1 keer per uur een visiuele inspectie van de motor plaats vindt. Tijdens de laatste inspectie van mijn wacht in de motorruimte werd ik dan toch beroerd. Nog niet echt zeeziek maar het zat er niet ver vanaf. De motorruimte is warm en met gehoorbeschermers op en geen zicht naar buiten voel je je al snel gedesorienteerd. Als je dan ook nog eens gaat bukken om onder de motor te gaan kijken is het met mij snel gebeurd. Gelukkig zat mijn eerste wacht er toen bijna op. Toen Dustin (de kapitein) me kwam aflossen was ik dan ook blij dat ik op bed kon gaan liggen. Een paar uurtjes rust doen bij mij in zo'n geval wonderen. Toen ik uiteindelijk om 0.00u vannacht aan mijn tweede wacht begon was ik dan ook weer helemaal fit. De zee was wat rustiger geworden en ik was inmiddels gewend aan de bewegingen van het schip. Wat houdt dat wachtlopen in, naast het 1 maal per uur controleren van de motorruimte? Een beetje de horizon af turen en alle monitoren, metertjes en schermen in de gaten houden. Het stuurhuis is uitgerust met vier grote computerschermen waarop verschillende informatie van het furuno navnet kan worden weergegeven. Momenteel staat er op twee schermen een radar aan (lange afstand en korte afstand), op 1 scherm wordt de kaartplotter weergegeven met AIS data en route info en op het vierde scherm ben ik nu dit bericht aan het tikken. Normaal wordt deze gebruikt voor weersinfo of als sonarscherm (diepte info en fishfinder). Kortom genoeg grote mensen speelgoed om de wacht door te komen. En de vrije uurtjes worden naast het slapen een beetje gevult met vissen, tv kijken, boekje lezen